Dit zal helaas voor Matt niet opgaan, zes maanden blijven immers zes maanden en Matt moet oppassen dat het er geen twaalf worden. Als je al die maanden in een celletje moet doorbrengen is dat geen kattepis. Devriendenvanmatt zouden de vrienden van Matt niet zijn als zij niet een helpende hand zouden bieden om deze gedwongen vakantie een succes te laten worden. Ter voorbereiding hebben we wat informatie verzameld waar Matt toch wel terdege rekening mee moet houden wil hij niet voor nog meer tegenslagen komen te staan.

Zo mag Matt zijn huisdieren niet meenemen. Dat zou ook niet eerlijk zijn, de Fila Brasileiro’s zijn immers de kids van Matts rekening. Drank en drugs mogen ook al niet. Misschien kan Amnesty International wat zoethout verstrekken. Dat schijnt ook goed te zijn voor als je wilt stoppen met roken. Aangezien Matt in de laatste fase van zijn leven is, is er ook nog de mogelijkheid dat Matt in de ziekenboeg van de Scheveningse koepel mag verblijven. Mocht de kanker toch nog de kop ingedrukt kunnen worden, ja in een staathotel krijgen ze alles onder controle, dan kan Matt in de ziekenboeg ook terecht als hij anderszins ziek, zwak of misselijk is.

Volgens het Ministerie van Justitie zitten er dagelijks zo’n 860 vrouwen in de Nederlandse gevangenissen. Helaas voor Matt mag hij niet bij deze vrouwen in de buurt komen. Daarentegen wordt Matt wel elke dag naar zijn “werk” gebracht, misschien wel door een vrouwelijke cipier. Maar voor deze wandeling geldt: kijken mag maar aankomen niet, dus handjes op de rug.


Werk weigeren is er niet bij want werken is goed voor lijf en leden dus ook goed voor Matt. Omdat Matt weinig andere dingen kan dan dat ie tot nu toe heeft laten zien, kan hij fluiten naar een vergoeding voor zijn kennis en vaardigheden die hij op bepaalde vlakken heeft. De arbeid is niet gericht op het in standhouden van vaardigheden die Matt al bezit (oplichten, liegen, bedriegen, bedreigen, belasteren, enz) maar gericht op het aanleren van nieuwe. Te denken valt aan het inpakken van sponzen, consumptiemuntjes voor discotheken en andere gezelligheidscentra buiten de gevangenispoort, het peuteren aan wasknijperonderdelen of het in elkaar zetten van een vogelbroedkastje. Matt kan ook alvast leren om meubeltjes te maken die hij kan gebruiken als hij een eigen kamertje heeft in de vrije maatschappij. Matt heeft dus genoeg mogelijkheden om aan het eind van de week zeepjes te kunnen betalen in de gevangenisshop.

Matt krijgt een prachtkans om zijn leven een andere draai te geven, hij kan leren naaien, in de goede zin van het woord. Het in elkaar zetten van een jurkje is na Matt zijn detentie een peulenschil geworden. Het kan zijn dat Matt een speciaal pakkie aan moet maar gelukkig mag hij op zon- en feestdagen zijn eigen kloffie weer dragen. Matt mag er ook naar school, daar kan hij leren hoe hij zijn leven kan beteren. Niet dat er dan aan zijn genen geprutst gaat worden maar niet geschoten is in deze altijd mis. Ook wordt er met Matt geoefend hoe hij moet wonen, de zogenaamde ‘woontraining‘. Wij denken eerder dat een training in het ‘alleen leren zijn‘ beter aansluit bij Matt, want als de poorten eenmaal weer open gaan voor Matt moet hij er wel tegen kunnen als er niemand op hem staat te wachten.

Wie wil mag bij Matt op bezoek. Niet te vaak, één maal per week is voldoende. Matt zou alleen maar afgeleid worden van zijn zondenoverdenking want ook hierin kan hij les krijgen. Lichamelijk contact mag gelukkig niet dus dat hoeft geen belemmering voor het bezoek te zijn. De hand schudden is het maximale dat wordt toegestaan. Je hoeft niks voor Matt mee te nemen, hij moet immers eerst raden wat er voor hem wordt meegebracht, anders mag het niet mee naar binnen. Daarnaast wordt er erg goed voor Matt gezorgd: zijn onderbroeken worden gewassen en zijn eten voor hem gekookt. Het enige wat hij zelf moet doen is zeepjes rapen, maar daar is Matt al goed in getraind.